Uitgangspunten van de Integratieve Kindertherapie

  • Het kind ervaart een klacht of probleem, anders heeft therapie geen zin.
  • Het kind weet wat zijn/haar klacht is en heeft ook de oplossing. Vaak is die echter op onbewust niveau aanwezig en dus voor het kind niet direct paraat.
  • Wanneer er verschil is tussen de klacht van de ouders en die van het kind, dan wordt de klacht van het kind datgene, waarin de therapie aan wordt gewerkt. Met andere woorden: de therapeut wordt betaald door de ouders, maar is in dienst van het kind.
  • De ouders worden ondersteund en actief betrokken in de therapie, echter:
  • Het kind staat centraal; niet de methode of de therapeut.
  • Ik – relatie – klacht (ontwikkeld op de Nederlandse Academie voor Psychotherapie). Dit kernconcept houdt het volgende in: het kind is de “ik” die de klacht ervaart. De klacht wordt door de therapeut begrensd en opgevat als een kant van de persoonlijkheid, waarover het kind te weinig controle heeft. Het doel van de kindertherapeutische behandeling is het kind te helpen om controle te hernemen en keuzemogelijkheden te ontwikkelen ten aanzien van de klacht, zodat het kind op gezonde wijze verder kan. De therapie richt zich op de binnenwereld van het kind, de relaties die het heeft in het gezin en op relaties verder in de buitenwereld, zoals de school.